1. تعمیر خراش جزئی
خمیر دندان/روش خمیر صیقلی: مناسب برای خراش های کم عمق که در آن آغازگر در معرض آن نیست. هزینه کم-} و استفاده آسان است. ذرات ساینده در خمیردندان می توانند خراش ها را کاهش دهند. برای نتایج مؤثر با یک پارچه نرم در یک جهت به مدت 1-2 دقیقه مالش دهید.
ترکیب پولیش حرفه ای: مؤثرتر از خمیر دندان. از یک کاغذ ماسه ای ریز و ریز و ریز فلزی #1200 استفاده کنید تا یک پولیش -. مناسب برای تعمیر سطوح کار غیر {4}.
2. تعمیر خراش متوسط
آبکاری برس: خراش ها را از طریق الکترودپوزیت موضعی پر می کند. پولیش بعد از تعمیر لازم است. مزایای آن این است که به جداسازی جزئی ، سریع است و چسبندگی قوی را فراهم می کند (مناسب برای اجزای دقیق مانند میله های هیدرولیک).
پولیش شیمیایی: از یک محلول اسید کرومیک یا ماده ترمیم تخصصی برای صاف کردن سطح از طریق یک واکنش شیمیایی استفاده می کند. با این حال ، برای جلوگیری از خوردگی بیش از حد ، باید زمان لازم کنترل شود.
تکرار کامل: این نیاز به صیقل دادن به بستر و سپس جایگزینی دارد. این گران تر است اما طولانی ترین نتایج- ماندگار را ارائه می دهد (سپرده های کروم سخت بیشتر از یا مساوی 20μm می توانند 5-10 سال طول بکشد).
آبکاری خلاء: مناسب برای مواد خالص - مواد اندود شده ، می تواند غرق و ترک ها را ترمیم کند ، اما به تجهیزات تخصصی و نیازهای دقیق برای بستر نیاز دارد.
4. سناریوهای ویژه
تجهیزات صنعتی: برای اطمینان از مقاومت سایش و آب بندی ، آبکاری برس یا تکرار کامل ترجیح داده می شود.
آبکاری کروم تزئینی: خمیردندان یا رنگ تعمیر می تواند نیازهای زیبایی را با هزینه کمتری برآورده کند.
