1. بازرسی بصری
خراش های جزئی: فقط کاهش براق سطح مشاهده می شود ، بدون بستر در معرض. خراش ها کمتر از 0.1 میلی متر عرض دارند و بدون احساس احساس می توان با ناخن را به آرامی خراش داد.
خراش های متوسط: شیارهای قابل مشاهده قابل مشاهده هستند ، با عرض 0.1-0.5 میلی متر ، و برخی از مناطق بستر کمی در معرض دید قرار می گیرند (به عنوان مثال ، بازتاب های فلزی).
خراش های شدید: خراش ها از عمق 0.5 میلی متر ، با قرار گرفتن در معرض گسترده بستر ، همراه با آبکاری لایه برداری یا زنگ زدگی است.
2. آزمایش لمسی
به آرامی خراشیده با ناخن:
خراش های جزئی: بدون ناهموار قابل مشاهده نیست.
خراش های متوسط: چسبیدن ناخن.
خراش شدید: خراش قابل توجه.
3. ارزیابی تأثیر عملکردی
خراش های جزئی: فقط مسائل زیبایی شناسی وجود دارد ، بدون اینکه بر دقت کشویی تأثیر بگذارد (به عنوان مثال ، خراش های ریلی راهنما کمتر از 0.2 میلی متر).
خراش های متوسط: ممکن است سایش را تسریع کند و نیاز به بازرسی از اجزای جفت گیری (به عنوان مثال ، بوش های راهنما) برای اتصال دارد. خراش های شدید: می تواند باعث خرابی مهر و موم یا نشت هیدرولیک شود (به عنوان مثال ، خراش میله پیستون در اعماق بستر).
4. ابزارهای بازرسی حرفه ای
Thickness Gauge: Coating thickness loss >50 ٪ نیاز به ترمیم دارد (به عنوان مثال ، 10μm باقیمانده از یک پوشش 20μm).
ذره بین: مشاهده کنید که آیا لبه خراش (آسیب مکانیکی) یا صاف (خوردگی شیمیایی) است.
