I. درمان های شیمیایی
1. ترشی و غیرفعال کردن: ترشی کردن، رسوب اکسید سطح، روغن و پاشش جوش را از بین می برد و یک لایه غیرفعال متراکم تشکیل می دهد. این فرآیند پیش‌فرض برای لوله‌های صنعتی است که منجر به روکش نقره‌ای مات-سفید با مقاومت در برابر خوردگی قوی می‌شود.
2. بازپخت روشن: بازپخت تحت خلاء یا یک اتمسفر محافظ برای از بین بردن تنش سرد کار انجام می‌شود که در نتیجه سطح بالایی دارد (Ra کمتر یا مساوی 0.4μm). این اغلب برای گازهای-و خطوط لوله بهداشتی با خلوص بالا استفاده می شود.
3. فسفاته کردن و صابون سازی: یک فیلم تبدیل فسفات بر روی سطح تشکیل می شود و به دنبال آن صابون سازی انجام می شود که به طور قابل توجهی روانکاری را بهبود می بخشد و آن را برای کشش سرد، کشش و سایر فرآیندهای ماشینکاری مناسب می کند.
II. درمان های مکانیکی
1. پولیش مکانیکی: با استفاده از تسمه های ساینده و چرخ های پولیش، پرداخت در مراحل خشن، متوسط و ریز انجام می شود و به پرداخت های آینه ای و پرداخت های برس خورده می رسد. سطح پرداخت (Ra) تقریباً 0.4-0.8μm است و تمیز کردن و نگهداری آن آسان است.
2. سندبلاست / شات پینینگ: انفجار سطحی با ماسه کوارتز، آلومینا و غیره، یک پوشش خشن و مات ایجاد می کند. شات پینینگ از گلوله های کروی برای تقویت همزمان سطح و بهبود مقاومت در برابر خستگی لوله استفاده می کند.
III. درمان های الکتروشیمیایی
1. پولیش الکترولیتی: برآمدگی های میکروسکوپی روی سطح را بصورت آندی حل می کند و در نتیجه یک سطح فوق العاده صاف (Ra کمتر یا مساوی 0.1-0.2μm) ایجاد می کند که به طور قابل توجهی مقاومت در برابر خوردگی را بهبود می بخشد. به طور گسترده در محیط های با تمیزی بالا مانند صنایع پزشکی و دارویی استفاده می شود.
IV. درمان های ویژه/پوشش
1. پرداخت شیمیایی: غوطه ور شدن در محلول های اسیدی تخصصی باعث روشنایی کلی می شود. مناسب برای لوله های پیچیده-شکل و با هزینه کمتر از پرداخت الکترولیتی.
2. پوشش: از طریق روش‌هایی مانند پوشش پلاستیک، پاشش و آبکاری با کروم/نیکل، مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت در برابر سایش و رنگ‌آمیزی به دست می‌آید که برای شرایط سایش در فضای باز و شرایط سایش بالا-مناسب است.
3. گالوانیزه گرم-: با ضخامت پوشش روی بیشتر یا مساوی 85 میکرومتر و عمر پاشش نمک بیش از 500 ساعت، انتخاب اصلی برای بهبود مقاومت لوله‌های بدون درز فولاد کربنی در هوای بیرون است.
