I. شکست حفاظت: خطر خوردگی
پوشش آندی: نواحی نازک ابتدا زنگ می زند و کل میله را غیر قابل استفاده می کند.
پوشش کاتد: تخلخل بالا که منجر به پخش سریعتر زنگ می شود.
پوشش ضد نشتی: قسمت‌های نازک سوراخ‌هایی ایجاد می‌کنند که عملکرد محافظتی خود را از دست می‌دهند.
II. نقص عملکرد: ظاهر و پردازش
پوشش روشن: نواحی نازک درخشندگی و صافی ضعیفی دارند و در نتیجه ظاهر کلی بدتر می شود.
پوشش آلیاژی: ترکیب ناهموار، که منجر به مقاومت در برابر خوردگی یا ظاهر ناسازگار می شود.
عملکرد ماشینکاری: نواحی بیش از حد ضخیم مستعد پوسته شدن و ترک خوردن هستند که بر پردازش بعدی تأثیر می گذارد.
III. افزایش هزینه: ضایعات مواد
برای اطمینان از زنگ نخوردن نازک‌ترین نواحی، پوشش متوسط باید ضخیم شود و در نتیجه باعث هدر رفتن مواد و افزایش هزینه‌ها می‌شود.
