نحوه تعیین اینکه آیا یک لوله فولادی بدون درز از کیفیت قابل قبولی برخوردار است یا خیر

1. بازرسی کیفیت ظاهری: محصولات واجد شرایط باید دارای سطح صاف و صاف و عاری از عیوب مانند ترک، چین خوردگی، اسکار، گودال و زنگ باشد. انتهای لوله باید دارای برش های تمیز و بدون بریدگی یا اریب باشد. محصولات نورد سرد باید سطحی روشن و بدون زبری آشکار داشته باشند.

2. بازرسی دقت ابعادی: با استفاده از ابزارهایی مانند میکرومتر، کولیس ورنیه و ضخامت سنج اولتراسونیک، پارامترهایی مانند قطر خارجی، ضخامت دیواره و طول را اندازه گیری کنید. انحراف ضخامت دیوار در همان مقطع{2}}باید در محدوده مجاز استاندارد ملی کنترل شود. به طور همزمان بررسی کنید که خمش و بیضی بودن لوله فولادی با الزامات GB/T 17395 مطابقت دارد.

3. تأیید عملکرد مواد: تجزیه و تحلیل ترکیب شیمیایی را با استفاده از تجهیزاتی مانند طیف‌سنج خواندن مستقیم- انجام دهید تا تأیید کنید که نسبت عناصری مانند کربن، منگنز و سیلیکون با استانداردهای درجه مربوطه مطابقت دارد. آزمایش‌های کششی، ضربه‌ای و سختی را به طور همزمان انجام دهید تا اطمینان حاصل شود که خواص مکانیکی مانند استحکام تسلیم و استحکام کششی با استانداردها مطابقت دارند.

4. بازرسی نقص داخلی: با استفاده از روش‌های آزمایش غیرمخرب مانند اولتراسونیک، جریان گردابی، و بازرسی ذرات مغناطیسی، ترک‌های داخلی، آخال‌ها و سایر خطرات بالقوه بر اساس استانداردهایی مانند GB/T 5779 بررسی می‌شوند. استانداردها

5. تأیید عملکرد فرآیند: آزمایش های صاف کردن، شعله ور شدن و هیدرولیک در صورت نیاز انجام می شود. به عنوان مثال، در آزمایش های هیدرولیک، فشار با استفاده از فرمول p=2Sδ/D تنظیم و تثبیت می شود. بدون نشت یا تغییر شکل نشان دهنده 合格 (واجد شرایط).