1. آماده سازی قبل از بازرسی: روغن، زنگ زدگی و سایر ناخالصی ها را از سطح لوله فولادی جدا کنید. صاف کردن لوله های تغییر شکل یافته؛ میکرومتر را با استفاده از بلوک های گیج استاندارد و ضخامت سنج اولتراسونیک را با استفاده از بلوک های تست استاندارد کالیبره کنید. دمای محیط را 20±5 درجه نگه دارید تا از انبساط و انقباض حرارتی که بر دقت تأثیر بگذارد جلوگیری شود.
2. روش های بازرسی اصلی:
روش اندازه‌گیری مکانیکی: با استفاده از یک میکرومتر ضخامت دیواره با دقت 0.001 میلی‌متر، 8 نقطه اندازه‌گیری را که به طور مساوی در اطراف محیط هر یک از سه مقطع (انتها و وسط) لوله فولادی توزیع شده‌اند، بگیرید. اندازه گیری را در هر نقطه سه بار تکرار کنید و مقدار متوسط را بگیرید. این یک روش بازرسی داوری صنعت با دقت ± 0.03 میلی متر است.
روش بازرسی اولتراسونیک: از یک ضخامت سنج دیجیتال اولتراسونیک 2-10 مگاهرتز با یک عامل جفت کننده مانند گلیسیرین استفاده کنید. نقاط اندازه گیری را برای هر اندازه گیری به طور یکسان مرتب کنید. زمان اندازه‌گیری در هر نقطه کمتر یا مساوی 1 ثانیه است، که آزمایش‌های غیر مخرب دسته‌ای را با دقت 0.02 میلی‌متر امکان‌پذیر می‌کند.
روش بازرسی نوری: با استفاده از ضخامت‌سنج‌های لیزری و ضخامت سنج‌های اشعه X، که برای لوله‌های فولادی با دقت فوق‌العاده{{1} استفاده شده در کاربردهای هوافضا، با دقت 0.01± میلی‌متر، تطبیق داده شده‌اند، می‌توان مستقیماً خارج از مرکز موضعی و ضخامت دیوار ناهموار را شناسایی کرد.
3. قضاوت نتیجه: طبق استاندارد GB/T 17395-2024، انحراف ضخامت دیواره لوله‌های فولادی بدون درز دقیق معمولاً کمتر یا برابر با ± 5٪ است. اگر اختلاف بین حداکثر و حداقل ضخامت دیواره همان مقطع از 10 درصد ضخامت دیواره نامی بیشتر شود، به عنوان ضخامت دیوار ناهموار در نظر گرفته می شود.
