1. بالا - فشار/بالا {{2} برنامه های دما (مانند خطوط لوله نفتی و شیمیایی)
جوشکاری ارجح است:
جوش قوس (مانند SMAW و GTAW) یا جوش قوس آرگون برای اطمینان از مقاومت و آب بندی مشترک استفاده می شود.
بول ها باید پردازش شوند و برای جلوگیری از تغییر شکل و استرس باقیمانده ، باید ورودی گرما کنترل شود.
2. برنامه هایی که نیاز به جداسازی مکرر یا نگهداری دارند
اتصال فلنج:
فلنج ها به انتهای لوله جوش داده می شوند و سپس با پیچ ها ایمن می شوند. مناسب برای دریچه ها ، اتصالات تجهیزات و غیره
به سازگاری مواد واشر فلنج (مانند واشر لاستیک یا زخم مارپیچ) با رسانه توجه کنید.
3. خط لوله های قطر -}/کوچک-} خط لوله (مانند منبع آب و زهکشی ، انتقال مکانیکی)
اتصال موضوعی:
نخ های خرد شده یا مستقیم روی انتهای لوله ماشینکاری شده و سپس با درزگیر یا نوار خام پیچ می شوند.
ظرفیت فشار کم است (به طور کلی کمتر از یا مساوی با 1.6 مگاپاسکال) ، و بازرسی منظم از خوردگی نخ. 4. نیازهای ویژه نیاز دارد
فشرده سازی/نوع گیره:
از ابزارهای تخصصی برای فشرده سازی حلقه آب بندی اتصالات لوله استفاده می کند. مناسب برای لوله های فولادی ضدزنگ Thin-.
شیار/شیار:
برای استفاده با گیره به پردازش شیار اضافی نیاز دارد. مناسب برای لوله های حفاظت از آتش و غیره
ملاحظات انتخاب
رسانه های خورنده: برای رسانه های خورنده (مانند اسیدها و قلیایی) ، فلنج هایی با خوردگی - واشرهای مقاوم یا اتصالات کاملاً جوش داده شده توصیه می شود.
فضای نصب: برای فضاهای باریک ، جوشکاری یا اتصالات نخ برای جلوگیری از اشغال فضای بیش از حد فلنج ترجیح داده می شود.
هزینه و کارآیی: جوشکاری گرانتر اما با دوام تر است. انواع رشته/فشرده سازی/گیره سریعتر برای نصب هستند اما نیاز به نگهداری بیشتری دارند.
